Bebekler ve aileleri için (0–3 yaş)
Bebeklik, gelişim açısından çok kritik bir dönem. Bu yüzden siz de belki hiç olmadığınız kadar endişeli, her şeyi tam ve doğru yapmaya çalıştığınız bir dönemin içindesiniz. Etrafta bir sürü bilgi kaynağı, her konuda bir sürü fikir var: Zekâ gelişimi için şunlar yapılmalı. Bebekle günde şu kadar vakit geçirilmeli. Oyun oynarken şunlara dikkat edilmeli. Sütten keserken böyle yapılmalı. Bez bırakılırken şöyle davranılmalı. Yanında bazı konular hiç konuşulmamalı. Kreşe başlarken şu adımlar izlenmeli. Ve bütün bunlar dikkatle yapılmazsa, ileride olası travmalar
Ergenler için (12–18 yaş)
Selam, Seninle ilk görüşmemizde muhtemelen sana şunu soracağım: “Buraya kendi isteğinle mi geldin, yoksa ailenin zoruyla mı?” İkisi de çok normal. Bazen okul ya da rehberlik servisi önermiş olur, bazen ailen ısrar etmiştir, bazen de gerçekten sen istemişsindir. Bir psikoloğa gelmek insanın aklına “Bir tek ben mi geliyorum? Bende mi bir sıkıntı var?” gibi sorular getirebilir. Ama buraya gelmen, sende bir sorun olduğu anlamına gelmiyor. İstemeden, biraz zorla gelmiş olsan bile burası senin alanın. Seanslar ilerledikçe, burasının sana dayatılan şeyleri de konuşabileceğin, gerektiğinde bu zorlamaların karşısında durabileceğin bir yer olduğunu fark edeceğini umuyorum. Çünkü bu alan, senin kendini ve ihtiyaçlarını dile getirebilmen için var.
Genç yetişkinler için (18–25 yaş)
Selam, Belki sana bu yılların hayatının en güzel yılları olacağı söylendi. Özgürlük, yeni insanlar, yeni bir şehir, belki ilk kez kendi evin… Ama bazen hiç de öyle hissettirmiyor, değil mi? Belki ailen seni çamaşırın, faturaların, kiranın, ay sonunu getirmenin zor olacağı konusunda uyardı. Oysa bunlar her zaman sanıldığı kadar zorlamayabiliyor. Asıl zorlayan, önceden pek söz edilmeyen şeyler olabiliyor.
Çocuklar için (3–12 yaş)
Selam😊 Psikolog deyince aklına ne geliyor acaba? Belki okulundaki rehberlik servisinden biraz fikrin vardır. Belki de hiç bilmiyorsun ve içinden “Orada ne yapılıyor ki?”, “Ben ne anlatacağım?”, “Yoksa yaramazlık mı yaptım da buraya geldim?” gibi sorular geçiyor. Bunları merak etmen çok normal. Buraya gelmen, yaramazlık yaptığın ya da sende bir sorun olduğu anlamına gelmiyor.
Ebeveynler için
Merhaba, Belki bir psikoloğa gitmeye karar verirken içinizden “Acaba bizi yargılayacak mı?”, “Biz neyi yanlış yaptık?” gibi sorular geçti. Ya da “Ne denediysek olmadı, psikoloğa gidince ne değişecek?”, “Eşim değişmedikten sonra ne fark eder?”, “Biz zaten her şeyi yapıyoruz, daha ne yapalım?” diye düşündünüz. Çocuğunuza ya da gencinize baktığınızda da bazen “Nesi var?”, “Amma da abartıyor”, “Tek sorumluluğu ders, onu da yapmıyor” gibi düşünceler aklınızdan geçebiliyor. Bunları düşünmeniz çok anlaşılır. Uzun süredir çabalayıp istediğiniz sonucu alamamak insanı yorar, çaresiz hissettirir. Burası sizi yargılamak için değil, evde neler olduğunu birlikte anlamak ve hepinizin biraz nefes alabileceği bir yol bulmak için var.